U svetu je borilačka veština džudo svakako poznata zahvaljujući radu japanskog majstora Đigoro Kanoa (1860-1938) koji je sa svega dvadesetdve godine osnovao Kodokan džudo. Kano je objedinio postojeće veštine koje su do tada u Japanu bile poznate kao đuđucu, unoseći u Kodokan džudo novi koncept moralnosti. Pošto je bio mišljenja da je borilačkim veštinama koje su se do tada vežbale nedostajao sistematičan metod obuke kao i aspekt koji je prevazilazio vežbanje samo zarad sticanja grube fizičke snage, Đigoro Kano se zalagao za sprovođenje džudoa kroz državno fizičko obrazovanje istovremeno naglašavajući i nauku i logiku. Zbog toga je u njegovom džudo učenju izražen obrazovni aspekt i negovanje duha samousavršavanja, pomaganja drugima i želje da se doprinese društvu u celini.